İçeriğe geç

Türkçe dilbilgisi

Türkçe eklerinin, hâllerinin ve çekimlerinin bol örnekli, açık anlatımı.

A1

Türkçede Çoğul Eki: -ler ve -lar

Türkçe çoğul eki nasıl işler — -ler ya da -lar'ı seçen iki yönlü ünlü uyumu, sayıdan sonra ismin neden tekil kaldığı ve l sesinin neden asla t'ye sertleşmediği.

Türkçede Kişi Zamirleri ve Pro-Drop

Altı Türkçe özne zamiri — ben, sen, o, biz, siz, onlar — ve fiilin ekinin zamiri neden düşürmeye izin verdiği, vurgu için ne zaman geri eklendiği ve o'nun neden cinsiyet taşımadığı.

Türkçede Ek-fiil: 'Olmak' Nasıl Söylenir

Türkçenin geniş zaman ek-fiilini "olmak" fiili olmadan nasıl kurduğu — altı kişi eki, bunların dört yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonra gelen -y- kaynaştırması, sıfır üçüncü kişi ile -dır karşıtlığı ve değil ile olumsuzlama.

Türkçede var ve yok: Var, Yok ve Sahip Olma

Türkçenin varlığı var ve yok ile nasıl anlattığı — yerin neden bulunma hâli aldığı, "sahip olmak" fiili olmadan iyeliğin nasıl kurulduğu ve soru ekinin bir şeyin orada olup olmadığını nasıl sorduğu.

Türkçede İşaret Sözcükleri: bu, şu, o

Türkçe işaret sözcükleri nasıl işler — üç derece bu, şu ve o, aynı sözcüğün bir ismin önünde neden hiç değişmediği ama tek başına dururken hâl aldığı ve her hâl ile çoğul ekinden önce beliren kaynaştırma n'si (bunu, buna, bunlar).

Türkçede Belirtme Hâli: -ı, -i, -u, -ü Ekleri

Türkçe belirtme eki nasıl işler — bir nesne ne zaman ek alır, dört yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonra gelen -y- kaynaştırması, ünsüz yumuşaması ve özel adlarda kesme işareti.

Türkçede Yönelme Hâli: -e, -a, -ye, -ya Ekleri

Türkçe yönelme eki nasıl işler — -e ya da -a seçen iki yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonra gelen -y- kaynaştırması, kitaba biçimindeki p/ç/t/k yumuşaması, bu eki isteyen fiiller ve düzensiz bana ile sana biçimleri.

Türkçede Ayrılma Hâli: -den, -dan, -ten, -tan Ekleri

Ayrılma hâli eki nasıl işler — -den ya da -dan'ı seçen ünlü uyumu, ötümsüz ünsüzden sonra -ten ya da -tan'a sertleşme ve hâlin kaynağı, malzemeyi, sebebi ve karşılaştırma ölçütünü nasıl gösterdiği.

Türkçede İlgi Hâli: -in ve -nin Ekleri

Türkçe ilgi eki iyeyi nasıl işaretler: dört yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonra gelen -n- kaynaştırması, zamir biçimleri ve evin gibi bir sözcüğün neden hem 'eve ait' hem de 'senin evin' anlamına gelebildiği.

Türkçede İyelik Ekleri: -im, -in, -i

Türkçe iyelik ekleri bir sahibi isme nasıl bağlar — bağlantı ünlüsünü biçimlendiren dört yönlü ünlü uyumu, bu ünlünün ünlüden sonra neden düştüğü ve üçüncü kişinin neden bir -s- kazandığı, ve evi biçiminin neden hem "onun evi" hem "belirli ev" demek olduğu.

Türkçede İsim Tamlaması: -(n)ın ve -(s)ı Ekleri

Türkçe iki ismi bir tamlamada nasıl birleştirir — ikinci ismi işaretleyen iyelik eki -(s)ı, ilk ismin ilgi eki -(n)ın'ı ne zaman aldığı, iki tür (genel bir tür ile belli bir sahip) ve durum ekinden önce gelen -n- kaynaştırması.

Türkçede şimdiki zaman: -Iyor eki

Türkçede şimdiki zaman -Iyor eki nasıl işler — dörtlü yardımcı ünlü, ekten önce düşen kök ünlüsü, kişi ekleri ve yakın gelecek için kullanımı.

Türkçede Soru Eki: mı, mi, mu, mü

Türkçe evet-hayır soru eki nasıl işler — mı, mi, mu ya da mü'yü seçen dört yönlü ünlü uyumu, neden ayrı yazılan bir sözcük olduğu, kişi ekinin ona nasıl eklendiği ve konumunun sorunun odağını nasıl belirlediği.

Türkçe Soru Kelimeleri: kim, ne, nerede, nasıl

Türkçe soru cümlelerini nasıl kurar — soru kelimesi cevabın geleceği yerde durur, kime ve nereden gibi ad hâl eklerini alır ve hangi hâli taşıyacağına eylem karar verir.

Türkçede Vasıta Hâli: ile ve -la / -le Ekleri

Türkçe vasıta hâli nasıl işler — ile ilgeci ve -la / -le ekleşmiş biçimi, ikisini seçen iki yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonra gelen -y- kaynaştırması ve zamirlerin bu eki iyelik gövdesi üzerine nasıl aldığı.

Türkçede -li ve -siz Ekleri: Var Olan ve Olmayan

Türkçe isimlerden nasıl sıfat türetir — -li ("var olan, sahip") ve -siz ("olmayan") ekleriyle: her ikisini de kapsayan dört yönlü ünlü uyumu, l ve s ünsüzlerinin neden hiç sertleşmediği ve -li ekinin nasıl "bir yerden" anlamı da taşıdığı.

A2

Türkçede geniş zaman: -Ir / -Ar eki

Türkçede geniş zaman nasıl işler — çoğu kısa fiilin aldığı a/e geniş ünlüsü, gelir ve görür gibi kapalı bir kümenin dar ünlüsü, dörtlü uyum, birinci kişide biçim değiştiren -maz olumsuzu ve alışkanlık, genel doğru ve tekliflerde kullanımı.

Türkçede gelecek zaman: -acak / -ecek eki

Türkçede gelecek zaman -acak / -ecek eki nasıl işler — -acak veya -ecek'i seçen çift yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonraki -y- yardımcı sesi, geleceğim'de ğ'ye yumuşayan sondaki k, kişi ekleri ve olumsuz gelmeyecek.

Türkçede gereklilik kipi: -meli ve -malı eki

Türkçede gereklilik kipi -meli / -malı nasıl işler — hiç yuvarlaklaşmayan çift yönlü ünlü uyumu, kişi ekleri ve -y- yardımcı sesi, olumsuz gitmemeli ve olmalı'daki ikinci, olasılık anlamı.

Türkçede İstek Kipi: -eyim, -elim, -e Ekleri

Türkçede istek kipi nasıl işler — -eyim veya -ayım'ı seçen iki yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonra araya giren -y- yardımcı sesi (okuyayım), gideyim'deki t→d yumuşaması ve birinci kişide 'gideyim', 'gidelim', 'gidelim mi?' türü öneriler.

Türkçede emir kipi: -sın eki ve komutlar

Türkçede emir kipi nasıl işler — tekil bir 'sen' için çıplak gövde, çoğul -(y)ın, üçüncü kişili -sın, ünlüden sonra araya giren -y- kaynaştırması, -me ile olumsuz buyruklar ve neden birinci kişi biçiminin bulunmadığı.

Türkçede dilek-şart kipi: -se / -sa eki

Türkçede dilek-şart eki -se / -sa nasıl işler — -se ya da -sa'yı seçen iki yönlü ünlü uyumu, kişi ekleri, gelirse ve yağıyorsa'daki gerçek koşul ile keşke gelse'deki dilek.

Türkçede yeterlilik fiili -ebilmek ve olumsuzu -eme

Türkçenin 'yapabilirim' ve 'yapamam'ı nasıl kurduğu — fiil köküne gelen yeterlilik eki -(y)Abil (gelebilir, 'o gelebilir'), -ebil ile -abil arasındaki çift yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonraki -y- yardımcı sesi (okuyabilir) ve gelebilmem değil gelemem veren ayrı yetersizlik eki -eme / -ama.

Türkçede Geçmiş Zaman Ek-fiili: -(y)dı ve idi

Türkçenin bir isim ya da sıfat üzerinde geçmiş zamanı nasıl kurduğu — görülen geçmiş ek-fiili -(y)dı ve ayrı yazılışı idi, dört yönlü ünlü uyumu, yoktu örneğindeki d-t sertleşmesi, ünlüden sonra gelen -y- kaynaştırması ve kişi ekleri.

Türkçede Öğrenilen Geçmiş Ek-fiili: -(y)mış ve imiş

Türkçenin öğrenilen geçmiş ek-fiili -(y)mış nasıl işler — mış · miş · muş · müş'ü seçen dört yönlü ünlü uyumu, yalnızca ünlüden sonra beliren kaynaştırma -y- (hastaymış), ayrı yazılan bağımsız imiş biçimi, adıl kişi ekleri ve bir isim ya da sıfat üzerinde işaretlediği aktarım, çıkarım ve şaşkınlık.

Türkçede Şart Ek-fiili: -(y)se ve ise

Türkçenin şart ek-fiili -(y)se nasıl işler — bir ismi ya da sıfatı 'eğer' altına koyan ek, iki yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonra beliren kaynaştırma -y- (hastaysa), kişi ekleri, varlık bildiren varsa ve yoksa ile ayrı yazılan bağımsız ise sözcüğü.

Türkçede istek: -mek / -mak istemek yapısı

Türkçede istek nasıl kurulur — istenen fiil -mek / -mak mastarında kalır, zamanı, kişiyi ve olumsuzluğu istemek taşır. -mek ya da -mak'ı seçen ikili uyumu, bunun yerine belirtme durumunda mastar-ismi alan sevmek gibi fiilleri ve farklı özneli gelmeni istiyorum biçimini kapsar.

Türkçede İsim-fiiller: -mek, -me, -(y)ış

Türkçenin üç isim-fiili ve aralarında nasıl seçim yapılacağı — sözlük mastarı -mek / -mak, durum eki alıp birleşik kuran eylem ismi -me / -ma ve bir eylemin nasıl yapıldığını anlatan tarz ismi -(y)ış; bir de yüzme "yüzme eylemi" ile yüzme "yüzme!" arasındaki eşsesliliği kapsar.

Türkçede Karşılaştırma ve Üstünlük: daha, en, -den

Türkçe karşılaştırmayı nasıl kurar — sıfatın önüne gelen daha 'daha', karşılaştırma ölçütüne eklenen ayrılma (-den) eki, üstünlük için en 'en', eşitlik için kadar 'kadar', ayrıca ondan kaynaştırması ve öğrencilerin düştüğü yönelme tuzağı.

Türkçede Edatlar: için, gibi, kadar, ile

Beş yaygın Türkçe edatın nasıl çalıştığı: için, gibi ve kadar neden yalın bir ismi ya da ilgi hâlindeki bir zamiri alır, göre ile bir sınır bildiren kadar neden yönelme hâlini ister, ve ile'nin nasıl aynı zamanda -la / -le eki olarak yaşadığı.

Türkçede Edatlar ve Hâl: sonra, önce, kadar

Türkçe edatlar hâli nasıl yönetir: sonra, önce, beri ve dolayı ayrılma hâlini (-den) alır, göre, kadar, doğru ve rağmen ise yönelme hâlini (-e) alır. Edat hiç değişmez; yalnızca ismin hâli hareket eder — yani konunun tamamı her kelime için tek bir sorudur, -den mi -e mi, işlenmiş örneklerle.

Türkçede -ki Eki: Bir Yerdeki, Birine Ait Olan

Türkçe -ki eki, zaten hâl eki almış bir sözcükten "orada olan" ya da "ona ait olan" anlamını nasıl kurar — bulunma hâlini (masadaki) ve tamlayan hâlini (benimki) izler, ünlü uyumuna uymaz ve -ki olarak kalır, yalnızca dünkü ile bugünkü gibi gün sözcüklerinde -kü olur.

Türkçede Dönüşlülük Zamiri kendi: kendim, kendisi

Türkçede dönüşlülük zamiri kendi nasıl işler — kendim, kendin ve kendisi biçimlerini kuran iyelik ekleri, 'onu ben yaptım' pekiştirmesi, kendimi ve kendine biçimlerinde üzerine bir hâl eki binen dönüşlü nesne ve saygılı bir 'o' olarak kendisi.

Türkçede -ken Zarf-fiili: iken, süregelenlik, değişmezlik

Türkçe -ken zarf-fiili nasıl işler — "iken, -ırken, süregelenlik", neden hiç ünlü uyumu almaz, gelirken biçiminde geniş zaman gövdesine nasıl biner ya da öğrenciyken biçiminde -yken kaynaştırmasıyla doğrudan isme nasıl eklenir, ve bir arka plan eylemi ile "yolda" anlamı için kullanımı.

Türkçede Belgisiz Zamirler: biri, herkes, hiçbiri

Türkçe belgisiz zamirler ve belirleyiciler nasıl işler — biri, herkes ve kimse hâl eklerini nasıl alır, -n- ve -y- kaynaştırmaları, her, bazı, bütün belirleyicileri ve hiç kimse ile olumsuz fiili birleştiren olumsuz uyum.

Türkçede Zarf Yapan -CA Eki: -ca, -ce, -ça, -çe

Türkçe -CA eki bir sıfatı ya da ismi nasıl durum zarfına çevirir — -ca ya da -ce seçen iki yönlü ünlü uyumu, ötümsüz bir ünsüzden sonraki c → ç sertleşmesi (açık → açıkça) ve ekin gördüğü iki iş daha: bir dili adlandırma (Türk → Türkçe) ve görüş bildirme (ben → bence).

Türkçede için, diye, çünkü: Amaç ve Sebep Cümleleri

Türkçe amaç ve sebebi nasıl anlatır — aynı özneli amaç için yalın mastar artı için, başkasının eylemi için dilek kipi artı diye, tam bir sebep cümlesinin önündeki çünkü ve için'in neden çekimli bir fiilin ardına gelemeyeceği.

B1

Türkçe Özne Sıfat-fiili: -en / -an

Türkçe özne sıfat-fiilinin nasıl işlediği — -en ya da -an'ı seçen ikili ünlü uyumu, uyuyan ve okuyan'daki -y- kaynaştırması, giden'de t'nin d'ye dönüşmesi, olumsuz -meyen / -mayan biçimi ve bu biçimin neden yalnızca yan tümcenin öznesini nitelediği, nesnesini asla nitelemediği.

Türkçe -dik Sıfat-fiili: Nesne İlgi Tümceleri

Türkçe -dik sıfat-fiilinin özne dışı bir ögenin — nesnenin, yerin, sözü edilen şeyin — üzerine nasıl ilgi tümcesi kurduğu: dörtlü ünlü uyumu, d/t sertleşmesi ile k yumuşaması ve yan tümcenin öznesini gösteren iyelik eki.

Türkçede gelecek sıfat-fiili: -ecek / -acak eki

Türkçe gelecek sıfat-fiili -(y)AcAk, henüz gerçekleşmemiş eylemler üzerine sıfat cümlelerini nasıl kurar — -ecek veya -acak'ı seçen çift yönlü uyum, ünlüden sonraki -y- yardımcı sesi, iyeliğin tetiklediği k'nin yumuşak ğ'ye dönüşmesi ve gerçekleşmiş -DIK sıfat-fiiline karşı nasıl konumlandığı.

Türkçe -mış sıfat-fiili: kırılmış, pişmiş, donmuş

Türkçe -mış sıfat-fiilinin bir fiili, tamamlanmış bir durumu adlandıran bir sıfata nasıl dönüştürdüğü — kırılmış cam, pişmiş yemek — dört yönlü ünlü uyumu, neden hiçbir ünsüz yumuşamasını tetiklemediği ve çekimli -miş rivayet geçmişinden nasıl ayrıldığı.

Türkçede geniş zaman sıfat-fiili: -er ve -mez sıfatları

Türkçenin bir fiili geniş zaman ekiyle nasıl sıfata dönüştürdüğü — akar su "akan su" ve güler yüz "güleç yüz" örneklerindeki olumlu -er / -ar eki ile görünmez "görünmeyen" ve tükenmez kalem "tükenmez kalem" örneklerindeki son derece işlek olumsuz -mez / -maz eki.

Türkçe Sıfat Cümleleri: -(y)An / -DIK

Türkçenin ilgi tümcelerini bir ilgi adılı yerine sıfat-fiille nasıl kurduğu: baş isim eylemi yapan olduğunda özne sıfat-fiili -(y)An, olmadığında ise iyelik ekli -DIK — özne de ilgi durumunda — kullanılır.

Türkçede -arak / -erek Zarf-fiili: Yaparak, Yaparken

Türkçe -(y)ArAk zarf-fiili, "yaparak / yaparken" — tarz ve araç zarfını nasıl kurduğu, -erek ya da -arak'ı seçen iki yönlü ünlü uyumu, yürüyerek ve okuyarak'taki kaynaştırma -y-'si, ederek'te d'ye yumuşayan t, ve zarf-fiil cümlesi ile ana cümlenin tek bir özneyi paylaşması gereken kural.

Türkçede -ıp / -ip / -up / -üp Zarf-fiili: Fiil Bağlama

Türkçe -(y)Ip zarf-fiilinin, tek bir özneyi paylaşan fiilleri nasıl birbirine bağladığı — -ıp, -ip, -up ve -üp'ün ardındaki dört yönlü ünlü uyumu, okuyup'taki kaynaştırma -y-'si, gidip'te t'nin d'ye yumuşaması, neden kendi zamanı ya da kişisi olmadığı, ve "olup olmadığı" ile ikilenmiş-fiil kalıpları.

Türkçede -ınca / -ince / -unca / -ünce Zarf-fiili

Türkçe -(y)ince zarf-fiilinin nasıl işlediği — "ne zaman, -ir -mez, bir kez" anlamı, gelince, olunca ve görünce'de tam dört yönlü ünlü uyumu, ünlüyle biten bir gövdenin okuyunca'da neden kaynaştırma -y-'si aldığı, gidince'de gövde sonundaki ünsüzün nasıl yumuşadığı, ve yönelme durumuyla kadar'ın "gelene dek" anlamını nasıl kurduğu.

Türkçede -meden Zarf-fiili: Yapmadan ve Yapmadan Önce

Türkçe -meden zarf-fiilinin nasıl işlediği — ekin içine gömülü olan olumsuz "yapmadan" anlamı, -meden ya da -madan'ı seçen iki yönlü ünlü uyumu, kaynaştırma gerektirmeyen ünsüzle başlayan ekleme, ve "önce" edatının "yapmadan"ı "yapmadan önce"ye çevirişi.

Türkçede sonralık zarf-fiili: -dikten sonra

Türkçe sonralık zarf-fiili -dikten sonra bir eylemin ana cümleden önce bittiğini nasıl bildirir — -DIK sıfat-fiilindeki dört yönlü uyum, her zaman sertleşen -tan/-ten ablatifi, gittikten ve çıktıktan biçimlerindeki d'den t'ye sertleşme, gördükten'in k'sini neden koruduğu ve -meden önce'nin verdiği "bir eylemden önce" aynası.

Türkçede başlangıç zarf-fiili: -eli / -alı

Türkçe -eli zarf-fiili nasıl çalışır — şimdiye kadar süren bir zaman diliminin başlangıç noktasını belirleyen "-eli, -den bu yana" anlamı, -eli ya da -alı'yı seçen iki yönlü ünlü uyumu, ünlüden sonra gelen -y- kaynaştırması, t'den d'ye yumuşama ve ne kadar zaman geçtiğini söylemek için beri ile ardından gelen oldu ile nasıl eşleştiği.

Türkçe -dikçe Zarf-fiili: Süre, Orantı ve Yineleme

Türkçe -DIkçA zarf-fiili — "sürdükçe / ne kadar / her seferinde" — bir orantı ya da yinelenen eşzamanlılık cümlesini nasıl kurar, -dıkça'dan -dükçe'ye uzanan dört yönlü uyum, baktıkça'da ötümsüz gövdeden sonra t'ye sertleşen d, gördükçe'de k'nin neden sert kaldığı ve öznenin ana cümleden nasıl okunduğu.

Türkçede ettirgen çatı: -dır ve -t ekleri

Türkçede ettirgen çatı nasıl işler — dörtlü uyumu ve d/t tonlulaşmasıyla üretken -dır eki, çok heceli ünlü-, l- ve r-sonlu gövdelerin aldığı kısa -t, eyleme zorlanan kişideki yönelme durumu, ekin üst üste binmesi ve -ir, -ar ya da -it alan küçük kapalı küme.

Türkçede Edilgen Çatı: -il / -in / -n Ekleri

Türkçede edilgen çatı nasıl işler — nesneyi özneye yükselten ve yapanı düşüren ek, gövdenin son sesine göre seçilen üç biçim (ünlüden sonra yalın -n, l'den sonra -in ailesi, başka herhangi bir ünsüzden sonra -il ailesi), dört yönlü ünlü uyumu, tarafından ile yapan öbeği ve girmek gibi geçişsiz fiillerin girilmez benzeri kişisiz edilgeni.

Türkçede Dönüşlü Çatı: -in ve -n Ekli Fiiller

Türkçede dönüşlü çatı eylemi öznenin üzerine nasıl geri döndürür — ünsüzden sonra dört yönlü uyumuyla gelen -in eki, ünlüden sonra yalın -n, giyinmek ve yıkanmak gibi günlük fiiller ve onu benzeri edilgen çatıdan ve kendi zamirinden neyin ayırdığı.

Türkçede İşteş Fiiller: -(i)ş Eki ve görüşmek

Türkçede işteş-ortaklaşma çatısı nasıl işler — görmek fiilini görüşmek yapan -(I)ş eki, dört yönlü ünlü uyumu, tanışmak ve anlaşmak gibi ünlüyle biten gövdelerde geriye kalan yalın -ş eki ve sözlüğün bu fiilleri neden başlı başına birer madde olarak verdiği.

Türkçe -dik isim-fiil cümlesi: '-diği' yan cümlesi

Türkçenin -dik ekiyle gerçekleşmiş bütün bir yargıyı nasıl bir ada dönüştürerek onu bilme, söyleme ya da düşünme bildiren bir fiilin nesnesi yaptığı — gömülü özneyi adlandıran iyelik, ana fiilin yönettiği durum, dört yönlü ünlü uyumu, d/t sertleşmesi ve -n- yardımcı sesi.

Türkçe -ecek isim-fiil cümlesi: '-eceği' yan cümlesi

Türkçenin -(y)AcAk ileriye dönük isim-fiil cümlesinin nasıl işlediği — iki yönlü -ecek / -acak uyumu, ünlüden sonraki -y- yardımcı sesi, iyelikten önce k'nin yumuşayan ünsüze dönüşmesi, özneyi taşıyan iyelik ve ana fiilin atadığı durum eki. Gerçekleşmiş -dik cümlesiyle ve sıfat-fiille karşıtlığı da içerir.

Türkçe -me isim-fiil cümlesi: gelmeni istiyorum

Türkçenin "gelmeni istiyorum" derken izlediği yol: -me isim-fiili, eylemi yapan kişi için bir iyelik ve ana fiilin belirlediği bir durum eki alır — istemek ile belirtme, korkmak ile ayrılma, sevinmek ile yönelme. Yerini aldığı aynı özneli mastarı ve karşıtı olan olgusal -dik cümlesini de kapsar.

Türkçede dolaylı anlatım: diye ve isim-fiil cümlesi

Türkçenin birinin söylediğini ya da düşündüğünü nasıl aktardığı — fiili -dığını ya da -eceğini ile adlaştırıp bir söyleme fiilinin nesnesi yapan isim-fiil cümlesi, doğrudan bir alıntıyı çerçeveleyen aktarım edatı diye ve isim-fiil cümlesinin dayattığı kişi kayması.

Türkçede Zaman ve Sebep Cümleleri: -dığı zaman, için

Türkçenin 'ne zaman', 'çünkü', 'gibi' ve 'rağmen' cümlelerini -DIK ortacına zorunlu bir iyelik eki ve ardından gelen bir sözcük — zaman, için, gibi, kadar ya da hâlde — ekleyerek nasıl kurduğu, iyelik ekinin neden asla düşürülemeyeceği ve 'ne zaman' için tek sözcüklük geldiğinde seçeneği.

Türkçede gerçek şart: -rsa / -rse ile açık koşul

Türkçede gerçek (açık) şart nasıl işler — zaten çekimlenmiş bir fiilin üzerine gelen şart eki -se / -sa, iki yönlü ünlü uyumu, geniş zamandaki gelirse "o gelirse" ile yağarsa "yağmur yağarsa", geliyorsa ve gittiyse'deki kaynaştırıcı -y ve açık gelirse ile yalın gövdeli dilek gelse arasındaki fark.

Türkçede olasılık şartı -se / -sa: 'keşke'

Türkçede yalın gövdeli olasılık şartı -se / -sa nasıl işler — -se ya da -sa'yı seçen iki yönlü ünlü uyumu, kişi ekleri, keşke burada olsa'daki keşke dileği ve param olsa bir ev alırdım'daki gerçek olmayan koşul.