Türkçede -ken Zarf-fiili: iken, süregelenlik, değişmezlik
Türkçe -ken zarf-fiili nasıl işler — "iken, -ırken, süregelenlik", neden hiç ünlü uyumu almaz, gelirken biçiminde geniş zaman gövdesine nasıl biner ya da öğrenciyken biçiminde -yken kaynaştırmasıyla doğrudan isme nasıl eklenir, ve bir arka plan eylemi ile "yolda" anlamı için kullanımı.
Ekle ·
Bu zarf-fiil, bir fiili ya da ismi arka plan cümlesine çevirir — bir şeyi başka bir şey olurken süregelen olarak işaretler ve çevresindeki ünlüler ne olursa olsun tek bir değişmez biçimini korur.
İken ve süregelenliği anlatmak
Türkçe, 'gelirken'i tek bir sözcüğe sığdırır. -ken eki bir fiilin sonuna binerek onu arka plan olarak — başka bir şey olurken süregelmekte olan şey olarak — işaretler. gelirken, 'gelirken', 'gelinirken' anlamına gelir.
Aynı ek, isim ve sıfatların üzerine de rahatça oturur: çocukken, 'çocukken' demektir. Yalın eşzamanlılığın ötesinde, aynı zarf-fiil iki durumu birbirine karşı da koyabilir — bir 'oysa' anlamı — ki aşağıdaki kullanımların ikisi de buna dayanır.
Geniş zaman gövdesi üzerine kurulur
-ken için olağan gövde geniş zamandır, yani genel-şimdiki zaman gövdesi. gelir 'gelir' gövdesine eki ekleyin, gelirken 'gelirken' elde edersiniz; okur 'okur' ise okurken 'okurken' verir.
| Gövde ünlüsü | Ek | Sonuç |
|---|---|---|
| e · i · ö · ü | -ken | gelirken |
| a · ı · o · u | -ken | okurken |
İki satır yalnızca ekin önünde ayrılır. Geniş zaman ünlüsü gövdeyle uyum gösterir, bu yüzden ön ünlülü gövde gelirken verir, art ünlülü gövde okurken verir. -ken ekinin kendisi her iki satırda da özdeştir ve bu değişmezlik onun imzasıdır.
İsim ve sıfatların üzerine
Aynı ek, doğrudan bir isim ya da sıfatın üzerine iner ve orada bir şey 'olduğu sırada' anlamına gelir. çocuk 'çocuk', çocukken 'çocukken' verir. Sözcük bir ünlüyle bittiğinde, iki ünlü asla çarpışmasın diye -yken kaynaştırması devreye girer, böylece öğrenci 'öğrenci' sözcüğü öğrenciyken olur.
| Temel sözcük | Ek | Sonuç |
|---|---|---|
| çocuk | -ken | çocukken |
| öğrenci | -yken | öğrenciyken |
Bir ismin üzerinde ek, aslında 'olmak' bağlama fiilinin zarf-fiilidir. öğrenciyken, öğrenci iken biçiminin sıkı bir kısaltmasıdır ve kayıcı ünsüzü -yken kaynaştırmasından gelir; ikisi de 'öğrenciyken' der.
Çözümlenmiş fiil biçimleri
Bunların her birini bir arka plan eylemi olarak okuyun — asıl olay gerçekleştiğinde süregelmekte olan bir şey.
| Türkçe | Ekler | Anlam |
|---|---|---|
| gelirken | gel + ir + ken | gelme sırasında, gelirken |
| okurken | oku + r + ken | okuma sırasında |
| çalışırken | çalış + ır + ken | çalışma sırasında |
Çözümlenmiş isim biçimleri
Bunlar bir isim ya da sıfatın üzerine oturur ve sahneyi bir durum olarak kurar — '... olduğum zamanlarda'.
| Türkçe | Ekler | Anlam |
|---|---|---|
| çocukken | çocuk + ken | çocukken, çocuk olduğum zaman |
| öğrenciyken | öğrenci + y + ken | öğrenciyken, öğrenci olduğum zaman |
| küçükken | küçük + ken | küçükken, küçük olduğum zaman |
Ek hiçbir zaman uyum göstermez
Hemen hemen her Türkçe ek ünlü uyumuna boyun eğer. Bu ek eğmez. Gövdenin ünlüleri ne olursa olsun, ek -ken olarak kalır ve kendi ünlüsünü asla değiştirmez. okur gibi art ünlülü bir gövde bile yalın -ken alır ve okurken verir; kalıbın öngörür gibi durduğu, uyum almış görünen gelirkan biçimi ise düpedüz bir sözcük değildir — gerçek biçim gelirken'dir.
Bir eylem başka bir eylem sürerken
-ken ekinin asıl işi eşzamanlılıktır: başka bir şey olduğunda süregelmekte olan yan cümleyi çerçeveler. Ben çalışırken o uyuyordu, 'ben çalışırken o uyuyordu' demektir — çalışırken arka planı, uyuyordu ise ön planı tutar.
| Türkçe | Ekler | Anlam |
|---|---|---|
| çalışırken | çalış + ır + ken | ben çalışırken, çalıştığım sırada |
Yolda giderken
Çok yaygın bir kullanım, -ken ekini bir hareket fiiliyle eşleştirerek 'yolda' anlamını verir. eve giderken, 'eve giderken' demektir — sözcüğü sözcüğüne 'eve gitme sırasında' — ve tek başına giderken, 'giderken', 'gidilirken' anlamına gelir.
| Türkçe | Ekler | Anlam |
|---|---|---|
| giderken | gid + er + ken | giderken, yolda |
Sık sorulan sorular
- -ken ünlü uyumu alır mı?
- Hayır — Türkçenin pek az değişmez ekinden biridir. Ön ya da art, her gövdede -ken olarak kalır: gelirken ve okurken aynı biçimde biter. Uyum almış görünen gelirkan gerçek bir biçim değildir.
- -ken yerine -yken ne zaman kullanılır?
- Önündeki sözcük bir ünlüyle bittiğinde. Ünlüyle biten bir isim, iki ünlü karşılaşmasın diye kaynaştırmalı -yken biçimini alır: öğrenci, öğrenciyken verir. Ünsüzle biten bir sözcük ise çocukken örneğindeki gibi yalın -ken alır.
- -ken bir isme eklenebilir mi?
- Evet. Bir isim ya da sıfatın üzerinde 'o şey olduğu sırada' anlamına gelir: çocukken, 'çocukken'; küçükken, 'küçükken' demektir. Orada 'olmak' fiilinin zarf-fiilidir, bu yüzden öğrenciyken ile öğrenci iken aynıdır.
- -ken, 'bir şey olurken' mi yoksa 'bir şey olduğunda' mı demektir?
- İkisi de, gövdeye göre. Sürmekte olan bir eylemde 'sırasında' okunur: gelirken 'gelirken', eve giderken 'eve giderken'. Geçmiş bir durumda ise 'olduğu zaman' okunur: çocukken 'çocukken'.